hannah_sprekendautisme

Dan toch eindelijk de beloofde begrafenisblog (klinkt heel ongezellig, maar dat bleek toch echt de wens op Insta). De volgende blog zal wellicht wat meer zomers zijn. Het is alweer een tijdje geleden, maar 'laatst' had ik voor het eerst sinds lange tijd weer een begrafenis van iemand dichtbij. Ik kwam erachter hoe ingewikkeld dit blijkbaar kan zijn. Ik probeer jullie een beetje mee te nemen in mijn ervaringen en gedachtes. In de auto opweg naar de begrafenis ontstond een gesprek met mijn...

Gistermiddag had ik even een momentje dat erg typisch voelde. Ik liep met de kinderen door de stad en kwam op een gegeven moment twee mensen van een politiek partij tegen die kaartjes stonden uit te delen. Gewoon van die kaartjes die je aan mensen kan sturen met een mooie tekst erop. Eerst misschien wel belangrijk om te vermelden dat ik sowieso altijd een beetje zenuwachtig wordt van ‘dat soort mensen’. Je weet nooit zeker of ze je aanspreken, want ze kunnen natuurlijk niet iedereen...

Het is maandagochtend (of dat wás het) en ik zit wat terneergeslagen op de bank. Iets met niet zoveel zin hebben in de nieuwe week, het koud hebben en me niet comfortabel voelen in ons eigen huis. Dat laatste is eigenlijk een permanent iets. Deze gemoedstoestand suddert door tot halverwege de ochtend. In mijn hoofd ben ik weer bezig met mogelijkheden zoeken voor het gezelliger maken van de woonkamer. Dat is eigenlijk een soort eeuwig lopend project dat zo nu en dan wat extra opspeelt....