
Huishouden: een nieuw inzicht
- hannah_sprekendautisme
- 21 jul
- 2 minuten om te lezen
Laatst was mijn man een poosje weg voor zijn studie waardoor ik een paar dagen alleen thuis was met de kinderen. Iets waar ik van te voren wel tegenop zag. Nu ben ik wel gewend om een groot deel van de dag alleen met de kinderen te zijn en dat lukt zeker, maar om écht op geen enkel moment het even samen te kunnen doen, dat is toch een stapje intenser.
Maar, snelle anticlimax: het viel allemaal reuze mee. Sterker nog, het ging juist extra goed. Ik kreeg een nieuw huishoudelijk inzicht waar ik niet snel achter was gekomen.
Direct maar het inzicht: blijkbaar levert alles rondom het huishouden best veel onrust op in mijn hoofd op het moment dat we met zn tweeën thuis zijn.
Ik ga het uitleggen.
Normaal gesproken lieten we alles een beetje op z'n beloop en deden we de huishoudelijke dingen wanneer we daar tijd voor konden vinden. Wel was mijn man in principe eindverantwoordelijk voor de keuken en is de was altijd mijn domein. Maar verder was het altijd even aankijken en overleggen wat handig uitkwam.
Toen ik opeens helemaal alleen voor alle huishoudelijke taken stond, merkte ik dat het mij erg weinig moeite kostte om dit te doen. Sterker nog, in die paar dagen heb ik meer gedaan dan de paar weken ervoor. Ik merkte ook veel meer rust in mijn hoofd rondom het huishouden. Ik kwam tot de conclusie dat dit kwam doordat alles heel duidelijk was: ik moest het in mijn eentje doen. Normaal gesproken was het toch altijd de vraag wie wat en wanneer ging doen, maar dat was nu duidelijk. Alles was nu mijn verantwoordelijkheid. Dat zorgde ervoor dat ik ook veel gestructureerder dingen bijhield. Ik deed snel een afwasje als de jongste in bed lag en deed de was in de avond als ze allebei lagen te slapen. Een ander moment was er niet, dus daar hoefde ik dan ook niet over na te denken.
Dit was voor mij echt een nieuw en onverwacht inzicht. Ik had niet in de gaten dat hoe wij het huishouden geregeld hebben zoveel onrust oplevert en ook heel veel energie kost. Nu mijn man weer thuis is hebben we ook direct nieuwe afspraken gemaakt. Nu ben ik de eindverantwoordelijke voor bijvoorbeeld de afwas, omdat ik de hele dag thuis ben. Dat betekent niet dat mijn man niks mag doen of dat ik zijn hulp niet mag vragen, maar nu zijn de verwachtingen veel duidelijker. Nu raak ik niet meer onbewust geïrriteerd als de keuken even rommelig is en hoef ik mij niet af te vragen wie er straks dat afwasje even doet.
We zijn pas net begonnen met wat 'basisregels' en die werken tot nu toe best goed. Als het gaat over de keuken merk al zoveel meer rust in mijn hoofd. Ik heb niet meer die constante (en onbewuste) vragenprikkels van het wie, wanneer en wat in mijn hoofd. Wie weet kunnen we dit uitbouwen naar meer afspraken. Het blijft altijd zoeken, maar het is fijn dat we nu iets hebben gevonden dat lijkt te werken.



Opmerkingen